~citrus talks and murmurs...~

มันมากับความเงียบ.....

ไม่มีอะไรกับประโยคข้างบน อย่าถือสาเราบ้าไปเอง.....ฮ่า...... โน่นนินั้นไม่ใช่อะไรอื่น ก็ช่วงนี้อ่าดิ มันเงียบพิกล รึตัวเราจะเงียบเอง.... ไม่รู้รู้แต่ว่า งานมันเยอะ(แต่ยังอุตส่าห์นั่งปั่นblog--ไม่นะ)อ่านหนังสือสอบ(แต่แกยังนั่งปั่นblogแถมอ่านการ์ตูนอีกน่ะ--ช่างฉันเถอะหน่า....โว้ย) อย่างงหากในวงเล็บนั้นคือมโนสำนึกในจิตใจหากแต่บ่งบอกไม่ได้ว่าฝ่ายไหนที่เป็นฝ่ายดี(กรำ) แต่ความเงียบก็ยังแอบมีเสียง อ่านะไอ้เสียงที่ว่าก็คือเสียงร้องออกมาจากความตกใจ เรื่องไรรึ....อ่าฮ้า....ไม่น่าถาม.....

เอวานเกเลียน เล่ม 8 ออกแล้วจ้า.........

ช็อค!!! ช็อค!!! จริงๆให้ดิ้นตาย(ขอบคุณรูปจากcomtoonนะค้า....)

เรารู้ข่าวนี้ที่บอร์ดpantipเข้าไปก็ได้ช็อคตามเจ้าของกระทู้บอก สาบานได้เลยว่าอุทานออกมา แต่จำไม่ได้ว่าอุทานว่าอะไร....อ่านะ เรื่องนี้เล่ม 7 มันออกมากี่ปีแล้วฟะ 2 ปีก่อนเรอะ ไม่รู้เหมือนกันใครนับเวลาแน่ๆมาได้ช่วยบอกทีสิ.....ข้องใจมาก และก็ฉลองอีวาเล่ม 8 ด้วยการ

"ได้เวลาเสียเงินซื้อDVDboxsetเรื่องนี้ซะที...."

ไม่ต้องห่วงท่านได้เสียเงินแน่ๆ(ในใจแอบปาดเหงื่อเล็กๆที่ซึมออกมา) หลังจากที่เอาเงินไปหลงมัวเมากับเดจิโกะและกันดั้ม เห็นทีได้เวลาที่อีวาคนนี้จะเรียกร้องสิทธิการเป็น 1 ในบ้านแล้ว.....(อ่านะ) ลองนับดูอีวานี้เป็น อนิเม เรื่องแรกของบ้านเลยนะ เรามีวิดีโอด้วย(แต่เก็บไม่ครบ)มีวีซีดี(ที่เอามาต่อยอดกับตอนที่ขาดของวีดีโอ) ยุคนั้นTIGAทำวีซีดีแบบพิเศษด้วย แบบด้านนึงเล่นภาษาญี่ปุ่น อีกด้านเล่นภาษาไทย ไอ้เราก็ตกใจที่เปิดตอนแรก เฮ้ยตูฟังjapไม่รู้เรื่องเวรแล้วสิ แต่ไม่เป็นไรไปถามร้านวิดีโอที่ซื้อมาเค้าบอกว่าดูกับเครื่องเล่นวีซีดีแล้วกดเลือกหน้าAหรือBเอา(แอบสะดวก...แต่แกมลำบาก หากดูกับคอมพิวเตอร์) แล้วเราก็ดูมันไปพร้อมๆกับความข้องใจว่าแล้วชาตินี้ตูจะได้ดูภาค Death&Rebirth กับ The End of Evangelion กับเขาไหมหว่า.....

และสุดท้ายเราก็ได้ดู..... เรย์จังยักษ์มันหลอนดีแท้....แต่ได้อะไรมากสำหรับการ์ตูนเรื่องนี้ ......และเมื่อได้ดูทั้ง2ภาคไม่นานนัก DVDboxsetมันก็ออกแล้วเราก็ได้แต่ร้องว่า....ม่าย....จริ๊ง...... อะไรฟะแล้วฉันซื้อDeath&Rebirth กับ The End of Evangelion มาทำไมฟะ และสิ่งนี้ก็ส่งผลให้....เรายังไม่ได้ซื้อ boxsetของอีวาซะที.......

+++++++++++++++++++++++++++++

แล้วรายนามของอนิเมที่ว่าจะซื้อต่อไปก็......
1. DVD Gundam Seed
2. Peace maker Kurogane
3. Fafner ที่ TIGA เพิ่งซื้อ(เรื่องนี้ซื้อเพราะบารมีท่านอัสรัน....ฮ่า)
4. ดิจิการัต -- ที่ชีวิตนี้ยังปลดแอกจากมันไม่ได้
5. Full metal panic ที่ซื้อถึงแค่ม้วน 8 ยังไม่ได้ซื้อต่อ--กรำจริงๆ
6. โลกิ....ไอ้นี่เพิ่งซื้อม้วนเดียว
7. Nadia the secret of blue water--เพิ่งซื้อม้วนเดียว แต่ซื้อต่อชัวร์....การ์ตูนที่ดูแล้วเราติดมากในระดับตำนานอีกเรื่อง
8. 9. 10.......ไปเรื่อยๆระบุไม่หมด และที่จะตามมาสูบเงินข้าพเจ้าอีกในไม่ช้า.....ฮ้า.....จนเว้ย.......

แล้วตามหาfullmoonเล่มจบก็ออก.... หลังจากที่รอมาได้สักพัก เป็นเรื่องที่เดาไม่ได้จริงๆว่าจะจบยังไง แถมดูเหมือนฝีมือของ อ. อารินะ ทาเนมูระ จะเก่งขึ้น เก่งขึ้นทุกทีเห็นแล้วโอ้....คนอะไรวาดสวยชะมัด เก็บรายละเอียดเนี้ยบมาก

และหนึ่งในตัวละครที่ดูแล้วชอบมากๆในเรื่องคือ เอจิคุง น่ารัก อบอุ่น สุดยอดลูกผู้ชายเลยล่ะ อ่านแล้วก็อยากให้เอจิคุงเป็นพระเอกจริงๆแต่ก็นะยังไงทาคุโตะก็เป็นพระเอกอยู่ดี แล้วยิ่งได้มาอ่านเล่มจบ อาจารย์แกทำร้ายเอจิคุงมากไปรึเปล่า น่าจะให้จบดีกว่านี้นะ(สำหรับเอจิอ่ะ) เอาล่ะวันนี้พอก่อนเดี๋ยวมาต่อตอนหน้า...............

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

ณ.เวลา 23.22 น.

แอบแวบไม่ต่อตอนหน้าขอเขียนตรงนี้แล้วกัน เอจิคุง สำหรับความอบอุ่นที่เราเห็นนั้นเค้ามีให้มิซึกิคนเดียวแต่ยังไงก็รู้สึกเสียใจกัยตอนจบโดยเฉพาะตอนที่ทุกคนลงเอยต่างยิ้มแย้ม แต่เอจิคุงเศร้า ทำไมนะอาจารย์แกต้องเขียนให้เอจิร้องหามิซึกิอย่างทุรนทุรายอย่างนั้นด้วยเห็นแล้วช๊อคนิดๆกับตอนนั้น แม้ว่าหลังจากนั้น เอจิจะจากไปด้วยรอยยิ้มก็เถอะ(ในทำนองที่ว่าผมเป็นสุขเพราะเห็นเธอมีสุข)แต่มันลำเอียงเกินไปรึเปล่า แถมทาคุโตะพี่แกไม่ตายแต่ดันเป็นเจ้าชายนิทราไป อ่าว!!ตูหล่ะงง ไหนพระเอกมันโดดตึกไปแล้วไม่ใช่เรอะ ตายด้วย อะไรกัน ได้แต่ข้องใจ จนถึงบัดนี้.......

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

แถมท้ายสักนิด.....วันนี้คุณหนูเปลี่ยนเสื้อผ้าใหม่(หมายถึงคอมเรามันชื่อคุณหนูและเพิ่งเปลี่ยนเคสใหม่) รู้สึกว่าใช้แล้วลื่นกว่าเดิมแฮะ(หรือเราอุปทานไปเองหว่า...) แต่ก็นะวันนี้ซื้อprinterใหม่ด้วยหลังจากอีแก่(ชื่อprinterตัวเก่าเราเองหล่ะ...ขออภัยใช้คำหยาบ--เพิ่งตั้งชื่อมันสดๆร้อนๆเมื่อวันมันต้องลาออกจากหน้าที่ไป)ได้ปฏิบัติหน้าที่ไว้งามหน้ามาก(ประมาณว่าไม่ถูกใจเจ้านาย) ล้างหัวหมึกหมดไปกว่า1ใน4ของหมึกทั้งหมด เปลืองอ่ะดิ บอกได้คำเดียวว่าเปลือง...นี่หมึกมันแพงนะเฟ้ย...ทนไม่ไหวแล้วซื้อใหม่ดีกว่า และก็ได้น้อนcanonมาปฏิบัติหน้าที่แทน มาวันแรกถูกใจเจ้าของมากเพราะอย่างน้อยหัวหมึกก็เป็นแบบถอดไม่ใช่ติดกับตัวเครื่องนอกจากนั้นการพิมพ์ก็ชัดดีอีกต่างหาก....แม่เจ้าโว้ยน้องcanonนี้ท่าทางจะอยู่กันยืด..........

อ่า....คอมพิวเตอร์ไม่ใข่แค่เครื่องจักรแต่มีจิตใจนะ....(เฮ่ยเขียนมาหลอนชอบกล....)

แก้ไขเมื่อ 20/2/2548 23:55:27

แก้ไขเมื่อ 21/2/2548 0:30:54

วันนี้แวะเข้ามาเขียนบล๊อคสักหน่อย หลังจากที่หลายวันที่ผ่านมาคนเขียนเริ่มมุขตันจากการเขียนบล๊อค(โอย....ว่าไปนั่น)วันนี้เราเลยจะมาแนะนำหนังสือการ์ตูนดีๆ ที่ไม่รู้ว่ามีคนอ่านเยอะมั้ย แต่ที่แน่ๆลองไปซื้อมาอ่านเถอะ แล้วท่านจะพบว่าการ์ตูนดีๆยังมีอีกมาก

การ์ตูนที่จะพูดถึงกันวันนี้หน่อยก็นี่เลย
สู้เพื่อฝันพลังแห่งรักหรือShanimu ni go เขียนโดย มาริโมะ รางาวะ ลิขสิทธิ์ของSICตอนนี้ออกมา 15 เล่มแล้ว ยังคงรอต่อไปว่าเมื่อไหร่มานจะออก -- น่าแปลกหนังสือเล่มนี้จะขยันออกในช่วงที่ภราดรมือขึ้น ส่วนช่วงนี้พี่แกมือตก อย่าหวังเล้ย ว่าจะออก......เง้อ.....

เรื่องนี้ที่ว่าทำไมถึงจะขยันออกเมื่อภราดรแข่งชนะ(ในความคิดเรานะ)ก็เพราะว่ามันเป็นการ์ตูนกีฬาเทนนิสน่ะสิ หลายคนอาจเคยรู้จักผลงานของรางาวะกันมาแล้วจากเรื่องพี่น้องคู่วุ่น กับความน่ารักของมิโนะคุงและทาคุยะคุงกันมาแล้ว(สาวกโชตะอาจกริ๊ดได้ ทาคุยะคุงดูน่ารักดี....แต่เราชอบฟุจิอิที่ดูเถื่อนๆมากกว่า -*- ) เรื่องนี้จัดเป็นการ์ตูนกีฬาบวกตลกก็ได้ล่ะมั้งเพราะ ไม่มีเล่มไหนที่อ่านแล้วจะไม่มีเสียงหัวเราะสักกะเล่ม แต่...บางตอนก็ทำให้เรารู้สึกเศร้าไปกับมันด้วยเหมือนกัน แม้ว่าเรื่องนี้จะเป็นสูตรสำเร็จในทำนองที่ว่าพระเอกเป็นผู้มีพรสวรรค์ลึกล้ำ อย่างหาผู้ใดเทียบ แต่เรื่องนี้ยังมีการให้น้ำหนักตัวละครไม่ให้เว่อร์ว่าพระเอกเรามันเป็นปีศาจเก่งเกินมนุษย์จนเกินไป เช่น เค้าเล่นกีฬาอะไรก็เก่ง ที่บ้านพี่น้องมีเซ็นส์ทางด้านกีฬา แล้วก็ออกจะหัวทึบด้านการเรียนด้วย แต่พระเอกอีกคนนี้ก็จะเป็นนักกีฬาที่วนเวียนในวงการเทนนิส มานาน...เกือบได้เป็นนักกีฬาจูเนียร์ด้วย(แต่ดันเลิกไปก่อน) ส่วนที่ว่าตัวโกงของเรื่องนี้ หล่อเข้ม มีพรสวรรค์มากๆเรียกได้ว่าทางด้านหน้าตาและหัวสมองแตกต่างกับพระเอกของเราจริงๆ(แม้ว่าหน้าตาพระเอกเราจะไม่ถึงกับดูไม่ได้แต่ก็นับว่าหน้าปัญญาอ่อนทีเดียว

ส่วนการให้ความสำคัยกับตัวละครอื่นๆก็ทำได้ดีมากๆ สังเกตว่าอ.รางาวะจะไม่ทอดทิ้งตัวละครไหนๆเลย ทุกคนล้วนมีส่วนร่วม ไม่เว้นแต่เหล่าnobodyในชมรมเลยแม้แต่น้อย ทุกตัวละครล้วนมีวิถีทางของแต่ละคน สรุปแล้วจะเรียกได้ว่า อ.รางาวะรักตัวละครทุกตัวในเรื่องก็ว่าได้ และเขียนให้ตัวละครทุกตัวมีเหตุและผลที่น่าเชื่อถือว่าทำไมเค้าถึงเป็นคนแบบนั้นนั่นเอง

แถมท้ายกันสักหน่อยกับรูปของพระเอกนางเอกของเรื่อง เอามาจากเว็บของนักเขียนดดยตรงเรยนะเนี้ย หากต้องการไปดูรูปอื่นๆเพิ่มเติมก็ไปดูได้เลยเน่อที่นี่นะ..... http://www.ragawa.co.jp/

นี่ก็เป็นหนึ่งในแรงฮึดที่ทำให้เราอยากเป็นอย่างเขาล่ะ เขียนการ์ตูนได้ถึงอารมณ์คนอ่านจริงๆ