~citrus talks and murmurs...~

ก่อนอื่นคงต้องบอกว่า สวัสดี เพราะเราเพิ่งเขียน blogเป็นครั้งแรก แต่ ก่อนหน้านี้ก็เขียนที่ไดฮับอยู่นะ แต่ก็เห็นว่าblogนี้มันน่ารักดี แต่งหน้าได้ด้วย ชอบมาก ก็เลยลองสมัครใช้งานดู สงสัยต่อไปก็คงต้องเขียนblogนี้ควบคู่ไปกับไดอารี่ที่ใช้อยู่แล้ว แต่ที่นี่ก็จะมีอารมณ์แตกต่างจากที่นั่นเพราะ เราจะเปิดความบ้าของตัวเองซะที ไม่นึกเลยว่าเราจะกลายเป็นคนแบบนี้ไปได้ ชอบหนุ่ม 2 มิติ พระเอกการ์ตูน ตัวละครหนุ่มหล่อ.... ม่าย ฉานเป็นโอตาคุเรอะ ม่าย...... แต่มันก็ปฏิเสธไม่ได้หรอก เพราะทุกวันนี้กลับไปบ้านเมื่อไหร่ก็ต้องกลับไปดูดิจิการัตทุกที(เศร้าจริงๆเนี้ยว) พูดถึงเรื่อง การ์ตูนเดี๋ยวนี้ไอ้วีซีดีอนิเมที่บ้านเราอ่ะดิชักจะมากขึ้นทุกที หลังจากซื้อแฮมทาโร่ boxsetมา(ได้ตุ๊กตาไปสามตัว) แถมยังมีกันดั้มอีก โว้ย....ไม่มีเงิน....... ล่าสุด Peace Maker Kurogane ก็กำลังจะออกอีก เศร้าสิคะ เสียเงินอีกแล้ว แต่ยังไงก็ต้องแลกกับการอยากดูเพราะการ์ตูนแบบนี้ไม่มีทางมาฉายที่freeTVประเทศไทยโดยเด็ดขาด ขนาดอินุยาฉะ ผู้ปกครองแกยังบอกเลยนะว่ามันโป้(ตรงไหน--ปีศาจไม่ใส่เสื้อเรอะ) เอ้าช่างมันเถอะซื้อลิขสิทธิ์มาให้ดูก็ดีแล้วบ่นไปก็เท่าเก่าล่ะเพราะเราก็ซื้ออยู่ดี(เวร)

และก็ฉลองที่กำลังจะเสียเงินวันนี้เราก็อยากโพสปกเรื่องนี้ซะหน่อย เมื่อไหร่จะออกหว่าอยากอ่านจัง......

นี่เล่ม 3

เล่ม 4

รูปทั้งหลายมาจากที่นี่ค่ะ http://www.ysal.it/pucciland/peacemaker.html

ท้ายนี้ก็จะพยายามอัพบ่อยๆแล้วกัน......

แก้ไขเมื่อ 23/1/2548 18:21:15

เมื่อวานนี้ตอนดึก เกงานไม่ยอมทำการบ้าน มานั่งวาดรูปเฉยเลย ชั่วร้ายจริงๆเรา....ฮือ..... เกิดบ้าอะไรขึ้นมาถึงนั่งวาดรูปฟะเนี้ย...ใช่ ก็กะว่าจะวาดรูปวันวาเลนไทน์อ่ะดิ เอาแบบหวานแหวว คิโยชิกับอุซาดะ(มันจะหวานให้มั้ยฟะคู่นี้.... นั่นสินะ แล้วก็คิดไม่ออก เลยฟังเพลงอุทาดะ ฮิคารุมันซะเลย แล้วผลก็คือ ได้รูปนางปีศาจสาวมาได้ไงเนี้ย แถมมันช่างดูxxxเหลือเกิน เฮ้ย!!!ตูวาดไปได้ไงฟะ อารมณ์มันพาไปเรอะ เวร..... อ่านะ เพลงของอูทาดะชุดใหม่นี้ ดนตรีมันก็แหวกไปจากอันเก่าแบบหน้ามือเป็นหลังเท้าไปเลย แต่เราก็ชอบนะฟังแล้วเบื่อยากมากๆ น่าดีใจจริงๆ(แต่เพลงของอูทาดะเนี้ยมันก็ฟังเบื่อยากทุกชุดอยู่แล้วนี่นา....ฮา..... ไอ้รูปที่ได้เนี้ยเลยเอาเพลงของอูทาดะมาตั้งเป็นชื่อรูปซะเลย devil inside อ่า.....ครั้งหน้าจะวาดนางฟ้าสงสัยต้องฟังชุดเก่าถึงจะดี.......

แง่วๆ5โมงแล้วไม่ทันดูการ์ตูนแล้ว ไปล่ะ.....

แก้ไขเมื่อ 24/1/2548 17:24:06

วันนี้กลับบ้านมาสมัครงานที่โรงเรียนเก่า และที่นี่เองเป็นสถานที่ที่เราใช้เวลาเรียนอยู่นานที่สุด ตั้งแต่อนุบาลจนถึงม.3 อ้า...ยาวนานจริงๆ วันนี้เราได้กลับไปอีกทีละมันเปลี่ยนไปแล้ว เปลี่ยนไปมากจริงๆเปลี่ยนไปจนแทบไม่เหลือเค้าเดิม นอกจากอาคารเรียนที่ยังอยู่ แต่ทาสีใหม่ (ขนาดรั้วยังเปลี่ยนไปเลย) เราจบจากโรงเรียนนั้นตอนปี41นะผ่านไปไม่กี่ปี มันก็ไม่ใช่ที่ๆเราคุ้นเคยอีกแล้ว แต่ตอนเราไปกรอกใบสมัครเราเจอซีสเตอร์ที่อยู่ตั้งแต่ตอนที่เราเรียนที่นั่นล่ะ ไม่รู้ว่าท่านจะจำเราได้รึเปล่านะ แต่ก็ดีที่ตอนเรายกมือไหว้ ท่านก็ยิ้มกลับมาอย่างยินดี รู้สึกดีชะมัด..... ไม่นึกเลยว่าเราจะมีชีวิตแบบทุกวันนี้ ตอนจะจบม.3ไม่เคยคิดเลยนะว่าจะได้มาเรียนต่อในสาขาที่เรียนอยู่(แม้กระทั่งตอนม.ปลายก็เถอะ) เกือบลืมบอกไป เราเรียนสาขาบรรณารักษศาสตร์และสารนิเทศศาสตร์ และก็อีกความเปลี่ยนแปลง เมื่อเราขึ้นปี2 ไอ้สาขาที่เราเรียนอ่าดิก็ดันเปลี่ยนชื่อสาขาอีก เป็นสารสนเทศศาสตร์ ตอนแรกก็โมโหนิดๆนะว่าทำไมไม่เปลี่ยนตั้งแต่ปีเรา ถามอาจารย์ท่านก็ว่า มันเปลี่ยนรุ่นพวกเธอไม่ทันจริงๆ แต่ก็ช่างเถอะ ระหว่างเรากับรุ่นน้องย่อมได้ประสบการณ์ที่แตกต่างกันอยู่แล้ว เราเรียนปีนี้ก็ได้เจอกับอาจารย์ที่พวกเราสนิทที่สุด แต่ตอนนี้แกเกษียณก่อนอายุไปแล้วล่ะ ทำงานที่กทม. อืมแต่ก็ยังติดต่อกับท่านอยู่(คนที่ติดต่อเพื่อนเรานะไม่ใช่เรา) แต่ก่อนจบว่าจะขออีเมล์จากท่านมาอยู่น่ะจะได้คุยกับท่านหน่อย ได้เรียนกับท่านมารู้สึกคุ้มจริงๆ อีกวิชาที่เราได้เรียนก็จำพวกวรรณกรรมของอังกฤษ อเมริกา แล้วก็วรรณกรรมเด็ก ดร.ซูส(เขียนอย่านี้ถูกไหมหว่า)แกดังมาก เจ้าพ่อแห่งหนังสือเด็กเลยล่ะ แล้วก็อีกคนลืมไม่ได้ ตาลุงดิวอี้(ที่exteenยืมระบบแกมาใช้นี่ล่ะ)อาจารย์แกเล่าว่าตาดิวอี้นี้คิดระบบการจัดหมู่ตั้งแต่แกอายุ20ต้นๆเท่านั้นเอง(อ่า...อัจฉริยะจริงๆ)และอีกที่ที่ลืมไม่ได้ห้องสมุดรัฐสภาอเมริกัน ไฮโซ...ไฮโซมาก แต่ระบบการจัดหมู่วุ่ยวายสุดๆเลยละทำเอาเราปวดหัวไปหลายวันกับตอนที่เรียนวิชานี้(แต่สุดท้ายก็ได้Aมานะปลื้มมาก) ใครจะไปนึกเล่าว่าสุดท้ายเราจะได้มาเรียนในที่แห่งนี้....ทั้งๆที่ตอนม.ปลายก็ไม่ได้นึกเลยแท้ๆ ว่างๆก็ลองไปถามห้องสมุดโรงเรียนหรือมหาวิทยาลัยของท่านสิว่าเค้าใช้ระบบจัดหมู่อะไร--มันน่าสนุกนะ.....