~citrus talks and murmurs...~

บางครั้งเราก็ต้องยอมรับว่าตัวเองทำอะไรไป พูดอะไรไป คิดว่าพูดแค่นั้นมันก็จบแล้ว ผ่านไปแล้วระบายความอยากของตัวเองของตนเองไปจบแล้ว ถ้าเจอกับคนที่ไม่คิดอะไรมากมันก็ดี
แต่มนุษย์บนโลกนี้ไม่ได้เป็นคนไม่คิดอะไรมากกันเหมือนหมดทุกคนนี่

วันนี้อยากจะระบายค่ะ มันเป็นปัญหาที่แก้ไม่ตกและคงไม่มีใครคิดแก้ด้วยแล้ว เราก็ทำได้แค่หนีออกจาวงล้อมนั้นเพราะยิ่งอยู่ยิ่งรับรู้มันก็ยิ่งทำให้เราดำดิ่งลู่เบื้องต่ำลงไปเรื่อยๆหาอะไรดีไม่ได้ว่างั้น
ไอ้เรื่องแบบนี้เจอมาบ่อยค่ะ โดยเฉพาะการที่ชอบอะไรสักอย่างกับไม่ชอบอะไรสักอย่าง เรื่องชอบไม่ชอบนี้มันขึ้นกับมุมมองของผู้มองค่ะ แต่อย่าได้เหมาว่าความคิดเรามันจะถูกต้องซะหมด หลายคนมักแสดงออกและพูดจาเหมือนกับว่า เออตูถูกสุดละคนที่เห็นคนละด้านกับตูผิดๆๆๆๆหมด โง่...งี่...เง่า ว่างั้น....

แต่ผู้พูดไม่เคยมองกลับมามองเลยว่าไอ้อีโก้ที่เชื่อนั้นมันยิ่งปิดกั้นและพาตัวเองให้โลกแคบซะยิ่งกว่าเดิมมากกว่า คนอื่นพยายามโต้แย้งด้วยเหตุผลยังไงแม้จะฟังขึ้นหรือไม่ขึ้นคนพวกนี้ก็ไม่สนใจ พอเค้าว่าตัวเองโลกแคบตัวเองก็โกรธเขาอีก อันนี้ก็แย่ไป...

ได้แค่ทำใจและหลีกหนีคนประเภทนี้เท่านั้นแหละค่ะ ได้ยินคนประเภทนี้พูดอะไรมาก็ทำซะว่าเค้าเป็นอากาศธาตุแล้วกัน ถือซะว่าฉันไม่เคยรับรู้ข้อความแย่ๆที่คุณส่งมาแล้วกันนะ ตราบใดที่คนพวกนี้ไม่รู้จักเอาใจเขามาใส่ใจเรา ก็ป่วยการที่จะนั่งอธิบายด้วยเหตุผล...

แต่เวลาเจอคนพวกนี้เราอยากจะตะโกนใส่หน้าจริงๆว่าหันมองคนอื่นบ้างสิ...หัดเอาใจคนอื่นมาใส่ตัวเองบ้างสิ... โดนแบบนี้บ้างคุณรู้สึกอะไรมั้ย คุณโกรธมั้ย คุณเสียใจมั้ย แค่นั้นแหละค่ะ!!!

-----------------------------------------------------------------

ในที่สุดก็ระบายซะทีอัดอั้นมานานแล้ว เข้ากระทู้บ้านั่นทีไรชอบเจอแบบนี้ทุกที ไอ้เราก็ทำได้แค่ทำใจและปิดหน้าจอลงแค่นั้นล่ะ!!! -*-