~citrus talks and murmurs...~

ในที่สุดการ์ตูนเรื่องที่เรารอคอยอีกเรื่องหนึ่งก็จบลงแล้ว........ แม้ว่าเรื่องนี้เราจะอ่านจบมาก่อนหน้านั้นแล้วแต่การได้อ่านตอนจบที่สมบูรณ์นั้นก็ทำให้เรารู้สึกดีใจมากกว่า........

"มันคือการเล่าขานของผู้คนที่ไม่ได้อยู่ ณ.จุดนี้อีกแล้ว และเส้นทางการเดินทางที่พวกเขาเคยผ่านเพียงชั่วอึดใจเมื่อนานแสนนานมาแล้ว ........เรื่องราวของเด็กหนุ่มและหญิงสาว......."

เรื่องนี้....จะบอกได้ว่าเป็นตอนจบที่อ่านแล้วประทับใจอันดับต้นๆของเราก็ว่าได้ โครโนและโรเซ็ต สุดท้ายทั้งสองก็มีความสุข ซึ่งนับว่าอ.ไดสุเกะ โมริยาม่า ทำเนื้อหาได้ดีที่เดียว แม้ว่าในตอนจบในภาคลงDragon Age จะแตกต่างกับรวมเล่มไปพอควร.....แต่เรากลับชอบแบบรวมเล่มมากกว่าจริงๆ อาจารย์เขียนให้มีที่มาที่ไปมากขึ้น รู้สึกสงสารไออ้อนจริงๆเมื่อได้อ่านเล่มนี้..... เค้ารู้มากเกินไปจึงทำให้เค้าทำแบบนี้ซึ่งในที่สุดเราก็ได้รู้เหตุผลที่เค้าทำในที่สุด มันเป็นอดีตที่น่าเศร้าจริงๆ แล้วเรายังได้รู้อีกว่า แท้จริงแล้ว โครโนคือมนุษย์ไม่ใช่ปีศาจ แต่ด้วยเหตุการณ์บางอย่างจึงทำให้เค้ากลายเป็นปีศาจ(อันนี้ไปอ่านเอาเอง) เราอ่านแล้วน้ำตาซึม จบดีจริงๆเรื่องนี้ อาจารย์ท่านนี้เขียนได้เก่งมากๆ สามารถเรียกอารมณ์จากเราได้ดีทีเดียว และที่สำคัญแกเขียนบทสรุปได้ตรงใจคนอ่านจริงๆ

อีกคนที่โตขึ้นอย่างเห็นได้ชัดคือแอชมาเรีย จากเด็กสาวผู้อ่อนแอ.....โรเซ็ตสอนให้เธอเข้มแข็งขึ้น

แม้มนุษย์เป็นสัตว์ที่อ่อนแอ แต่เพราะความอ่อนแอจึงทำให้มนุษย์สู้....... การ์ตูนเรื่องนี้สอนอะไรหลายๆอย่าง เวลาของเราถูกกัดกินไปทุกวัน แต่เวลาของเราในแต่ละวันมีเท่ากัน เราเพียงแต่เลือกว่าจะใช้เวลาในแต่ละวันให้มีค่าแค่ไหน เหมือนโรเซ็ต.......

แต่สำหรับคนๆหนึ่งที่เราสงสารที่สุดในเรื่องเห็นจะเป็น ซาเตร่า ซึ่งแม้จะมีชีวิต แต่ก็ไม่เหลือใครที่เธอรู้จักอีกแล้ว แต่ ซาเตร่าไม่ยอมแพ้เพราะหล่อนรู้ว่าอนาคตที่รอเธออยู่เบื้องหน้าเป็นสิ่งที่เพื่อนของเธอเชื่อมโยงไว้ให้มีอยู่..... หากนึกว่าเราใช้ชีวิตเพื่อคนอื่นได้ตัวเราก็จะมีความสุข

สำหรับการ์ตูนเรื่องนี้จะยังคงเป็นการ์ตูนขึ้นหิ้งของเราต่อไป บทดีจริงๆ แฝงอะไรมากมาย ผู้เขียนเขียนด้วยความรักทำให้งานมีพลัง...... สิ่งนี้ล่ะคือสิ่งที่ทำให้เรารู้สึกว่าอยากทำอย่างอาจารย์ท่านนี้จริงๆ ส่วนรูปข้างบนเป็นรูปจากตอนที่ 56 ที่ลงในDragon Age เป็นภาพที่ประทับใจจริงๆ

.........การทำอะไรด้วยหัวใจนี่ล่ะ....... สิ่งนี้คือสิ่งที่สำคัญที่สุด...............

ปล.นี้เป็นฉบับแก้ไขนะคะ ขออธิบายในสิ่งที่ไม่กระจ่างข้างบนค่ะ

คือการเขียนใหม่ของอาจารย์ ไดสุเกะ โมริยาม่านี้ที่ว่ามีความแตกต่างไปพอสมควร เราเปิดเทียบดูกับของเก่าแล้วอาจารย์แกแก้ไปหลายตอนอยู่ค่ะ แต่ไม่ได้หมายถึงเปลี่ยนเนื้อเรื่องนะคะ แต่เป็นการขยายความเพิ่มเติมในส่วนที่ไม่ได้อธิบายไว้ในฉบับที่ตอนลงในDragon Ageค่ะ