ตัวเราและการก้าวออกจากวัฐจักร
posted on 10 May 2012 16:39 by citrusshood in citrusshood directory Diaryเมื่อเช้า... เหมือนจะมีความหวังประกายแวบมาหน่อย พอมาช่วงนี้รู้สึกความหวังนั้นกลับไปเริ่มต้นที่เดิมอีกครั้ง เหมือนดาวหาง ยาวที่เข้าใกล้ดวงอาทิตย์หางจะยาวและสว่างเป็นพิเศษ ส่วนเมื่อเริ่มออกห่าง ประกายความหวังเริ่มหายไป หางจะหดสั้นลงเหลือแค่เป็นกลุ่มก้อนน้ำแข็งที่อยู่ในวงโจคร ชีวิตมันก็แบบนี้
การจะเริ่มต้นอะไรสักอย่าง โดยไม่มีที่ทางที่แน่นอนนี่ลำบากใช่เล่น เพราะเราเองไม่เคยต้องมาเผชิญกับความไม่มั่นคงมาก่อน เมื่อต้องออกมาจากความมั่นคงนั้น มันเลยดูสั่นคลอนชีวิตไป เรียกได้ว่าเป็นจุดหักเหของชีวิต มันหักเหเพราะเราตันสินใจเอง ถ้าไม่เปลี่ยนชีวิตก็จะไม่มีวันหักเห วันทุกวันก็จะเป็นวันเดิมๆไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง
น่าเบื่อซ้ำซากและไม่มีการพัฒนาอะไรเลย
อยากทำอะไรก็ไม่ได้ทำ เพราะถูกตีกรอบ ด้วยคำว่าเวลาและประจำ ทุกๆวันไม่จบไม่สิ้น
การวงเวียนอยู่ในวัฐจักรอะไรสักอย่าง อยากออกจากวัฐจักรนั้น ตัวเราต้องกล้าที่จะก้าวออกมาเอง
เหมือนทุกๆอย่าง...
คิด ไปมันก็น่าแปลกมิใช่น้อย พอมาเทียบแต่ละอย่างต่างมีรูปแบบเหมือนกันทั้งสิ้น ที่สรุปได้ว่าตัวเรานั้นต้องเปลี่ยนมันเอง ไม่ใช่รอให้ใครมาเปลี่ยนเรา ไม่อย่างนั้น เราจะไม่มีวันเปลี่ยนเราจะย่ำอยู่กับที่...
ตลอดกาล....
การจะเริ่มต้นอะไรสักอย่าง โดยไม่มีที่ทางที่แน่นอนนี่ลำบากใช่เล่น เพราะเราเองไม่เคยต้องมาเผชิญกับความไม่มั่นคงมาก่อน เมื่อต้องออกมาจากความมั่นคงนั้น มันเลยดูสั่นคลอนชีวิตไป เรียกได้ว่าเป็นจุดหักเหของชีวิต มันหักเหเพราะเราตันสินใจเอง ถ้าไม่เปลี่ยนชีวิตก็จะไม่มีวันหักเห วันทุกวันก็จะเป็นวันเดิมๆไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง
น่าเบื่อซ้ำซากและไม่มีการพัฒนาอะไรเลย
อยากทำอะไรก็ไม่ได้ทำ เพราะถูกตีกรอบ ด้วยคำว่าเวลาและประจำ ทุกๆวันไม่จบไม่สิ้น
การวงเวียนอยู่ในวัฐจักรอะไรสักอย่าง อยากออกจากวัฐจักรนั้น ตัวเราต้องกล้าที่จะก้าวออกมาเอง
เหมือนทุกๆอย่าง...
คิด ไปมันก็น่าแปลกมิใช่น้อย พอมาเทียบแต่ละอย่างต่างมีรูปแบบเหมือนกันทั้งสิ้น ที่สรุปได้ว่าตัวเรานั้นต้องเปลี่ยนมันเอง ไม่ใช่รอให้ใครมาเปลี่ยนเรา ไม่อย่างนั้น เราจะไม่มีวันเปลี่ยนเราจะย่ำอยู่กับที่...
ตลอดกาล....
มีแต่ตัวหนังสือเปล่าๆมันแห้งแล้ง แต่คงต้องเริ่มๆทำอะไรกับเด็กคนนี้ซะที......
